Portal Orzeczeń Sądu Apelacyjnego w Krakowie

POSTANOWIENIE

Dnia 31 marca 2025 r.

Sąd Apelacyjny w Krakowie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSA Józef Wąsik

po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2025 r. w Krakowie na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa (...) Banku (...)

przeciwko G. K., M. K.

przy udziale Prokuratora Okręgowego w Tarnowie

o zapłatę

na skutek apelacji pozwanych od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 17 listopada 2023 roku sygn. akt I C 1045/20

postanawia:

1/ umorzyć postępowanie apelacyjne;

2/ przyznać od Skarbu Państwa- Sądu Okręgowego w Tarnowie na rzecz adwokata A. M. kwotę 9.963 zł (dziewięć tysięcy dziewięćset sześćdziesiąt trzy złote) w tym 1863 zł podatku od towarów i usług tytułem wynagrodzenia za pomoc prawna udzieloną pozwanym w postępowaniu apelacyjnym.

UZASADNIENIE

Pozwani w piśmie procesowym z dnia 24 marca 2025 r. złożyli oświadczenie, że cofają apelacje wobec zawarcia ugody pozasądowej. Wnieśli o umorzenie postępowania apelacyjnego, a pełnomocnik z urzędu wniósł o przyznanie mu stosownego wynagrodzenia podkreślając swój wkład w zawarcie ugody.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 391 § 2 k.p.c., w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie nią wywołane. Biorąc to pod uwagę Sąd Apelacyjny był zobligowany do umorzenia postępowania wywołanego wniesioną apelacją, o czym orzeczono jak w pkt 1 sentencji - na podstawie art. 391 § 2 k.p.c.

Sąd nie orzekł o kosztach postępowania, mając na uwadze zawartą przez strony ugodę, oraz to, że pozwani są zwolnieni od kosztów sądowych.

O wynagrodzeniu ustanowionego dla pozwanych z urzędu pełnomocnika orzeczono na podst. art. 29 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (t. jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1651) oraz § 9 w zw. z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024r w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

Wprawdzie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu nie przewiduje 75% stawki wynagrodzenia minimalnego za udział adwokata w postępowaniu apelacyjnym przed sądem apelacyjnym, niemniej nie sposób przyjąć, że był to świadomy zabieg ustawodawcy, zmierzający do zaniechania redukcji wynagrodzenia minimalnego właśnie przed sądem apelacyjnym. Wykładnia taka pozostawałaby w oczywistej niezgodzie zarówno z rozwiązaniem przyjętym w analogicznej sytuacji w §10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, jak przepisach samego rozporządzenia z dnia 14 maja 2024 r., w którym zmniejszenie stawki minimalnej przewidziano zarówno przed sądem okręgowym, jak i Sądem Najwyższym. W tych okolicznościach brak stosownego uregulowania do postępowania przed sądem apelacyjnym nie sposób tłumaczyć inaczej jak przeoczeniem ustawodawcy skutkującym powstaniem luki prawnej podlegającej wypełnieniu poprzez analogiczne zastosowanie §10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w drodze wykładni systemowej.