Portal Orzeczeń Sądu Apelacyjnego w Krakowie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 13 czerwca 2025 r.

Sąd Apelacyjny w Krakowie – I Wydział Cywilny

w składzie:

Przewodniczący: SSA Paweł Czepiel

Protokolant: Katarzyna Mitan

po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2025 r. w Krakowie na rozprawie

sprawy z powództwa W. W.

przeciwko (...) S.A. w W.

o ustalenie i zapłatę

na skutek apelacji stron od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 28 września 2022 r., sygn. akt I C 1286/21

I.  prostuje zaskarżony wyrok w ten sposób, że błędną firmę strony pozwanej (...) zastępuje prawidłową (...);

II.  zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 3 w ten sposób, że wskazaną w punkcie 2 datę „28 września 2022 r.” zastępuje datą „2 lipca 2021 r.” ;

III.  oddala apelację powoda w pozostałej części;

IV.  umarza postępowanie apelacyjne wywołane wniesieniem apelacji przez stronę pozwaną;

V.  zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 5050 zł (pięć tysięcy pięćdziesiąt złotych) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia o kosztach postępowania apelacyjnego do dnia zapłaty.

I ACa 2159/22

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie

z dnia 13 czerwca 2025 r.

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w Krakowie ustalił, iż umowa nr (...) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych (...) waloryzowany kursem CHF, zawarta w dniu 22 sierpnia 2007 r pomiędzy poprzednikiem prawnym strony pozwanej (...) Bank S.A. w W. a W. W. jest nieważna; zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki kwoty 64.058,58 zł i 25.342,71 CHF obie z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 28 września 2022 r., a w pozostałej części oddalił powództwo i zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 6617 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sąd Okręgowy ustalił, że w dniu 2 sierpnia 2007 r. powódka złożyła wniosek o udzielenie kredytu/pożyczki (...) w kwocie 230 000 zł na zakup spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu na okres 25 lat spłacanego w równych ratach kapitałowo-odsetkowych. Powódka podała, iż uzyskiwała wynagrodzenie w złotych polskich.

Bank w dniu 13 sierpnia 2007 r. wydał decyzję kredytową uwzględniającą wniosek powódki o przyznanie jej kredytu na kwotę 230 000 zł w walucie waloryzacji kredytu CHF.

W dniu 22 sierpnia 2007 r. powódka zawarła ze stroną pozwaną (ówcześnie działającą pod nazwą (...) Bank S.A.) umowę nr (...) hipoteczny dla osób fizycznych (...) waloryzowany kursem CHF w celu sfinansowania nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz sfinansowanie opłat okołokredytowych (§ 1 ust. 1A). Zgodnie z § 1 ust. 3 umowy podano walutą waloryzacji kredytu był CHF. W § 1 pkt. 3A umowy ustalono, że kwota kredytu wyrażona w walucie waloryzacji na koniec dnia 10 sierpnia 2008 r. według kursu kupna waluty z tabeli banku wynosi 101 905,18 CHF, ale kwota ta miała charakter informacyjny, ponieważ faktyczna wartość kredytu w dniu uruchomienia kredytu mogła być różna od podanej w niniejszym punkcie.

Kredyt został zaciągnięty na 300 miesięcy , to jest od 22 sierpnia 2007 r. do 1 września 2032 r. (§ 1 ust. 4umowy).

Prowizja z tytułu ubezpieczenia spłaty kredytu w (...) wynosiła 0,20 % kwoty kredytu, to jest 460,00zł (§ 1 ust. 7A umowy).

Składka jednorazowa tytułem ubezpieczenia na życie i od niezdolności do pracy zarobkowej : 1,5 % kwoty kredytu 226 600,99 zł, to jest 3399,01 zł (§ 1 ust. 7C umowy).

Na dzień wydania decyzji kredytowej oprocentowanie kredytu wynosiło 3,80% marża banku wynosiła 1,10%. W okresie ubezpieczenia kredytu (...) S.A. I (...) S.A. dokonanego zgodnie z § 3 ust. 6 pkt.1 oprocentowanie kredytu ulegało podwyższeniu o 0,5% i wynosiło 4,80%. Po zakończeniu okresu ubezpieczenia obniżenie oprocentowania kredytu o 1 p.p. nastąpić miało od daty spłaty najbliższej raty (§ 1 ust. 8). Oprocentowanie dla należności przeterminowanych w stosunku rocznym w dniu wydania decyzji kredytowej przez bank wynosiło 14,80 % (§ 1 ust. 9 umowy).

Prawnymi zabezpieczeniami umowy kredytu ustanowiono m.in. hipotekę kaucyjną wpisana na pierwszym miejscu do kwoty 345 00,00 zł i wpisaną do nowej księgi wieczystej. (§ 3 ust. 1), przelew na rzecz Banku praw z ubezpieczenia od ognia i innych zdarzeń losowych nieruchomości obciążonej hipoteką, ubezpieczenie niskiego wkładu własnego kredytu (...) S.A. na 36 miesięczny okres ubezpieczenia, przelew praw z tytułu umowy ubezpieczenia na życie zawartego przez kredytobiorców na kwotę nie niższą niż 226 600,99 zł (§ 3 ust.1- 4), ubezpieczenie spłaty kredytu w (...) S.A. na okres przejściowy do czasu przedłożenia odpisu księgi wieczystej nieruchomości potwierdzającej prawomocny wpis hipoteki (§ 3 ust.6 umowy).

Kredyt oprocentowany był według zmiennej stopy procentowej, która w dniu wydania decyzji kredytowej przez Bank ustalona była w wysokości określonej w § 1 ust. 8 (§ 10 ust.1). Wysokość zmiennej stopy procentowej w dniu wydania decyzji kredytowej ustalona została jest jako stawka bazowa LIBOR 3M dla waluty, w której został udzielony kredyt z 30 lipca 2007 r. wyniosła powiększona o stałą w całym okresie kredytowania marże (...) w wysokości 1,10 % (§ 10 ust. 2). Pozwany Bank co miesiąc dokonywał porównania aktualnej, obowiązującej stawki bazowej ze stawką bazową ogłaszaną przedostatniego dnia roboczego poprzedniego miesiąca i dokonał zmiany w wysokości oprocentowania kredytu w przypadku, gdy stawka bazowa zmieniała się o co najmniej 0,10 punktu procentowego w porównaniu do obowiązującej stawki bazowej(§ 10 ust. 3 umowy).

Kredytobiorcy zobowiązali się do spłaty kapitału wraz z odsetkami miesięcznie w ratach kapitałowo – odsetkowych określonych w § 1 ust.5, w terminach i kwotach zawartych w Harmonogramie spłat (§ 11 ust. 1), który stanowił załącznik nr.1 i integralną część umowy i doręczany był kredytobiorcom listem poleconym w terminie 14 dni od daty uruchomienia kredytu. Harmonogram spłat sporządzany był w CHF (§ 11 ust. 2 umowy) .

Raty kapitałowo – odsetkowe i odsetkowe spłacane miały być w PLN po uprzednim ich przeliczeniu według kursu sprzedaży CHF z tabeli kursowej (...) Banku S.A. obowiązującego na dzień spłaty z godziny 14:50 (§ 11 ust. 4 umowy) .

Jeżeli termin spłaty kredytu przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub sobotę, upływa on w najbliższym, następującym po nim dniu roboczym (§ 10 ust. 5). Pozwany Bank pobierał odsetki za okres od dnia powstania zadłużenia do dnia poprzedzającego spłatę kredytu. W razie wcześniejszej spłaty pozwany Bank pobierał odsetki za okres wykorzystania kredytu do dnia poprzedzającego wcześniejszą spłatę Kredytu (§ 10 ust. 6 umowy).

Kredytobiorca zlecił i upoważnił stronę pozwaną do pobierania środków na spłatę kapitału i odsetek z tytułu udzielonego z rachunku ekonoto określonego § 6. Zlecenie było nieodwołane i wygasa po całkowitym rozliczeniu kredytu. (§ 12 ust. 1 umowy).

Wcześniejsza spłata całości kredytu lub raty kapitałowo- odsetkowej, a także spłata przekraczająca wysokość raty powodowała, że kwota spłaty była przeliczana po kursie sprzedaży CHF, z tabeli kursowej Banku obowiązującym na dzień i godzinę spłaty (§ 13 ust.6).

Integralną część umowy stanowi Regulamin udzielania kredytu hipotecznego dla osób fizycznych - (...) . Kredytobiorcy oświadczyli, że przed zawarciem umowy zapoznali się z dokumentem i uznają go za wiążący (§ 26 umowy).

W § 29 ust.1 umowy znajduje się następujące oświadczenie powodów: Kredytobiorca oświadcza, że został dokładnie zapoznany z warunkami udzielania kredytu zlotowego waloryzowanego kursem waluty obcej, w tym w zakresie zasad dotyczących spłaty kredytu i w pełni je akceptuje. Kredytobiorcy są świadomi, że z kredytem waloryzowanym związane jest ryzyko kursowe, a jego konsekwencje wynikające niekorzystnych wahań kursu złotego wobec walut obcych mogą mieć wpływ na wzrost kosztów obsługi Kredytu.

W regulaminie udzielania kredytów i pożyczek hipotecznych dla osób fizycznych w ramach (...) hipotecznych wskazano m.in.:

- w ramach (...) występują dwie różne oferty (I §1 pkt 2) w PLN i walutach;

- strona pozwana udziela kredytów hipotecznych w PLN posiadaczom eKONTA połączonego z rachunkiem bilansującym (III §1 pkt 1);

- (...) udziela kredytów i pożyczek złotowych waloryzowanych kursem następujących walut USD/ EUR/ CHF/ według tabeli kursowej (...) Banku S.A. (III §1 pkt 2);

- kredyt hipoteczny waloryzowany udzielany jest w PLN, przy jednoczesnym przeliczeniu na wybraną przez kredytobiorcę walutę obcą (III §1 pkt. 4);

- kredyty hipoteczne są oprocentowane według zmiennej stopy procentowej określonej w umowie (III §9 pkt 1);

- sposób ustalania wysokości oprocentowania kredytu oraz tryb i warunki jego zmiany określa umowa (III §9 pkt. 2);

- wysokość każdej raty odsetkowej lub kapitałowo-odsetkowej kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem waluty obcej określona jest w tej walucie, natomiast jej spłata dokonywana jest w złotych po uprzednim jej przeliczeniu według kursu sprzedaży danej waluty obcej, określonym w tabeli kursowej (...) Banku S.A. na dzień spłaty (VII §24 pkt.2);

- wysokość rat odsetkowych i kapitałowo-odsetkowych kredytu hipotecznego waloryzowanego wyrażonego w złotych ulega comiesięcznej modyfikacji w zależności od kursu sprzedaży waluty obcej, według tabeli (...) Banku na dzień spłaty (VII §24 pkt. 3);

- wcześniejsza spłata całości kredytu hipotecznego lub raty kapitałowo-odsetkowej kredytu hipotecznego waloryzowanego, a także spłata przekraczająca wysokość raty kredytu hipotecznego waloryzowanego przeliczana jest po kursie sprzedaży danej waluty obcej, ogłaszanym na dzień spłaty (VII §27 pkt. 2);

- w przypadku niespłacenia przez kredytobiorcę części lub całości raty kapitałowo-odsetkowej lub odsetkowej w terminie określonym w harmonogramie spłat kredytu hipotecznego, powstałe zadłużenie traktowane jest jako zadłużenie przeterminowane, w tym niespłacona w terminie kwota kapitału jako kapitał przeterminowany (VIII §30 pkt. 1);

- od kapitału przeterminowanego (...) nalicza odsetki według stopy procentowej dla zadłużenia przeterminowanego, określonej w umowie. Odsetki naliczane są od dnia powstania zadłużenia przeterminowanego do dnia poprzedzającego jego spłatę (VIII §30 pkt. 2);

Od 1 lipca 2009 r. wprowadzono zmiany do Regulaminu, które polegały na umożliwieniu klientom dokonywania spłat rat kredytu w walucie waloryzacji kredytu, tj. CHF.

W dniu 30 maja 2014 r. strony zawarły kolejny aneks do umowy o kredyt hipoteczny, na podstawie którego strona pozwana zapewniła powódce możliwość dokonywania zmian waluty spłaty kredytu waloryzowanego kursem CHF z PLN na walutę waloryzacji i z waluty waloryzacji na PLN w okresie obowiązywania umowy.

Kredyt został powódce wypłacony w transzach w PLN. Powódka w okresie od dnia zawarcia umowy do 4 stycznia 2021 r. uiściła na rzecz strony pozwanej kwotę 107 733,65 zł i kwotę 25 342,71 CHF tytułem spłaty kapitału i odsetek, a także kwotę 16 990,69 zł tytułem opłat okołokredytowych obejmujących składkę na ubezpieczenie społeczne.

Powódka zaciągnęła kredyt na zakup mieszkania. Powódki nie informowano o ryzyku kursowym, nie przedstawiono także symulacji wzrostu raty na skutek wzrostu kursu CHF. Strona pozwana nie wyjaśniła powódce zapisów odnoszących się do tabel kursowych i sposobu ich ustalania. Wzór umowy był przygotowany prze Bank i nie podlegał negocjacjom. Produkt ten był przedstawiany powódce jako bardzo korzystny i bezpieczny. Powódka zobowiązana została wraz z umową kredytową zawrzeć umowę ubezpieczenia niskiego wkładu.

W dniu 22 listopada 2013 roku dokonano wpisu do rejestru KRS na podstawie którego (...) Bank S.A. zmienił nazwę na (...) S.A.

Sąd Okręgowy stan faktyczny w sprawie ustalił na podstawie dokumentów, których autentyczność i wiarygodność nie budziła wątpliwości i nie była kwestionowana przez strony.

Sąd Okręgowy:

- uwzględnił zeznania powódki jako jasne, spójne, logiczne i wiarygodne;

- pominął dowód z zeznań świadka M. D. oraz z opinii biegłego i uzasadnił swoje stanowisko w tym zakresie;

- podkreślił, że nie czynił ustaleń na podstawie pozostałych dokumentów przedłożonych w sprawie i uzasadnił swoje stanowisko w tym zakresie.

Sąd Okręgowy wskazał, że powództwo w przeważającej części było uzasadnione.

Sąd Okręgowy:

- uznał, że powódce przysługuje interes prawny w dochodzeniu roszczenia u ustalenie nieważności umowy i uzasadnił swoje stanowisko w tym zakresie;

- dokonał analizy postanowień umowy z punktu widzenia zarzutu nieważności z uwagi na zastosowanie w niej niedozwolonych klauzul umownych (art.385 ¹ kc), w szczególności w zakresie klauzuli indeksacyjnej i klauzuli ryzyka kursowego, uznając, że są one niedozwolonymi postanowieniami o charakterze abuzywnym;

- dokonał oceny skutków usunięcia z umowy niedozwolonych klauzul: indeksacyjnej i ryzyka walutowego i uznał, że postanowienia te uzasadniają stwierdzenie nieważności umowy.

W rezultacie ustalenia nieważności umowy kredytu Sąd Okręgowy dokonał rozliczenia roszczenia powódki o zwrot świadczenia nienależnego na podstawie art. 405 w zw. z art. 410 § 1 k.c. i wskazał, że z materiału dowodowego wynika, że powódka w okresie od dnia zawarcia umowy do 4 stycznia 2021 r. uiściła na rzecz strony pozwanej kwotę 107 733,65 zł i kwotę 25 342,71 CHF tytułem spłaty kapitału i odsetek, a także kwotę 16 990,69 zł tytułem opłat okołokredytowych obejmujących składkę na ubezpieczenie społeczne. W sprawie powódka dochodziła kwot 64 058,58 zł i 25 342, 71 CHF, które w całości zasługiwały na uwzględnienie.

Sąd Okręgowy podkreślił, że w orzecznictwie definitywnie przyjęto, że w przypadku wzajemnych rozliczeń banku i konsumentów dokonywanych na tle nieważnych umów kredytu waloryzowanych do waluty obcej zastosowanie ma teoria dwóch kondykcji. Jak bowiem stwierdził Sąd Najwyższy w uchwale z 7 maja 2021r. (sygn.. akt III CZP 6/21), której nadał moc zasady prawnej jeżeli bez bezskutecznego postanowienia umowa kredytu nie może wiązać, konsumentowi i kredytodawcy przysługują odrębne roszczenia o zwrot świadczeń pieniężnych spełnionych w wykonaniu tej umowy (art. 410 § 1 w związku z art. 405 k.c.). Podobne zapatrywanie wyraził Sąd Najwyższy w uchwale z 16 lutego 2021r. (sygn. III CZP 11/20), w której stwierdził, że stronie, która w wykonaniu umowy kredytu, dotkniętej nieważnością, spłacała kredyt, przysługuje roszczenie o zwrot spłaconych środków pieniężnych jako świadczenia nienależnego (art. 410 § 1 w związku z art. 405 k.c.) niezależnie od tego, czy i w jakim zakresie jest dłużnikiem banku z tytułu zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty kredytu. Mając na uwadze powyższe stanowisko należy wskazać, że fakt, iż bank posiada wierzytelność o zwrot świadczenia z tytułu nieważnej umowy nie wpływa na obowiązek banku zwrotu świadczenia powódce, bo rozliczenie obu tych wierzytelności następuje niezależnie od siebie.

Odsetki ustawowe za opóźnienie Sąd Okręgowy zasądził od 28 września 2022 r., to jest od dnia wydania wyroku. Z tą datą Sąd Okręgowy rozstrzygnął bowiem spór między stronami co do ważności umowy, wcześniej powódka złożyła stanowcze oświadczania o tym, że umowa jest nieważna i należy dokonać jej rozliczenia.

W rezultacie Sąd Okręgowy zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki kwoty 64.058,58 zł i 25.342,71 CHF obie z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od 28 września 2022 r., a żądanie zasądzenia odsetek za okres przed dniem wydania wyroku oddalił.

Sąd Okręgowy uznał zarzut przedawnienia podniesiony przez stronę pozwaną za nieuzasadniony i wyjaśnił swoje stanowisko w tym zakresie.

O kosztach Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 100 k.p.c. Sąd Okręgowy przyjął, że powódka wygrała proces prawie w całości – wygrała co do zasady w całości (nieważność umowy) i w całości – co do wysokości roszczenia głównego, uległa jedynie w nieznacznym zakresie w odniesieniu do zakresu żądanych odsetek za opóźnienie, w rezultacie czego strona pozwana zobowiązana jest do zwrotu powódce wszystkich niezbędnych kosztów celowej obrony, na które złożyły się opłata od pozwu w kwocie 1000 zł; wynagrodzenie dla profesjonalnego pełnomocnika powodów w osobie radcy prawnego w kwocie 5400 zł (§ 2 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych); opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.

Apelacje w sprawie wniosły obydwie strony.

Powódka zaskarżyła wyrok w części oddalającej roszczenie odsetkowe, to jest w zakresie nieuwzględnienia odsetek ustawowych za opóźnienie od kwot 64.058,58 zł i 25.342,71 CHF za okres od 11 czerwca 2021 r. do 27 września 2022 r. zarzucając naruszenie przepisu prawa materialnego, to jest art. 455 k.c. poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, że roszczenie powódki stało się wymagalne dopiero 28 września 2022 r. wraz z wydaniem wyroku przez Sąd I Instancji, podczas gdy powódka postawiła swoje roszczenie w stan wymagalności pod dniu doręczenia odpisu pozwu stronie pozwanej, to jest 11 czerwca 2021 r.

W rezultacie wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku częściowo poprzez uwzględnienie powództwa w zakresie żądania dotyczącego należności odsetkowych, to jest zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powódki kwot 64.058,58 zł i 25.342,71 CHF z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od tych kwot od dnia 11 czerwca 2021 r. oraz o zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powódki kosztów postępowania apelacyjnego.

Strona pozwana zaskarżyła wyrok w części zasądzającej od strony pozwanej na rzecz powódki kwoty 64.058,58 zł i 25.342,71 CHF z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, w zakresie w jakim Sąd Okręgowy ustalił nieważność umowy zawartej pomiędzy stronami oraz w zakresie zasądzonych kosztów procesu, to jest w części wskazanej w pkt. 1, 2 i 4 wyroku.

W toku postępowania apelacyjnego strona pozwana podniosła zarzut zatrzymania.

Strony wniosły odpowiedzi na apelacje przeciwników procesowych, w których domagały się ich oddalenia i zasądzenia kosztów postępowania apelacyjnego.

Na rozprawie apelacyjnej strona pozwana cofnęła apelację.

Sąd Apelacyjny zważył:

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż:

- wobec cofnięcia apelacji przez stronę pozwaną Sąd Apelacyjny w punkcie IV wyroku na podstawie art.391 § 2 kpc umorzył postępowanie apelacyjne wywołane wniesieniem apelacji przez stronę pozwaną;

- w punkcie 1 wyroku Sąd Apelacyjny sprostował oczywistą niedokładność Sądu Okręgowego opisaną w ww. punkcie.

Przechodząc do omówienia apelacji powódki, należy wskazać, iż jest ona w zasadniczej części uzasadniona.

..Sąd Apelacyjny podziela odejście od stosowanej uprzednio koncepcji powiązania pouczenia konsumenta o skutkach stwierdzenia nieważności z powstaniem wymagalności roszczenia, w rezultacie czego nie można przyjąć, iż dopiero po ww. pouczeniu strona pozwana pozostaje w opóźnieniu, a powódce należą się odsetki za opóźnienie.

Inną kwestią jest, jaka jest właściwa data początkowa wymagalności roszczenia. Otóż, powódka twierdzi w apelacji, iż odsetki za opóźnienie winny być zasądzone od daty doręczenia stronie pozwanej odpisu pozwu (11 czerwca 2021 r.).

Z apelacji wynika, że powódka stoi na stanowisku, że skoro roszczenie staje się wymagalne z chwilą skutecznego wezwania do jego spełnienia – stosownie do art.455 kc, to doręczenie odpisu pozwu stanowi takie wezwanie do zapłaty. Z ww. argumentacją należy się zgodzić z takim zastrzeżeniem, że wykorzystanie dla powstania stanu wymagalności roszczenia etapu postępowania sądowego w postaci doręczenia pozwu musi brać pod uwagę czynności związane z tym doręczeniem. Podstawowym elementem związanym z doręczeniem pozwu jest wyznaczenie przez sąd orzekający terminu do udzielenia odpowiedzi na pozew. Uzasadniony jest wniosek, że jest to czas wyznaczony dla strony pozwanej na analizę powództwa i ocenę, czy jest ono uzasadnione, czy też nie jest. W rezultacie nie można przyjąć, że strona pozwana z jednej strony dysponuje czasem na podjęcie decyzji co do jej stanowiska procesowego, a z drugiej strony wykorzystanie zakreślonego jej terminu i tak wywoła dla niej negatywne skutki. Oczywiście, Sąd Apelacyjny ma świadomość, że w wielu sytuacjach roszczenie odsetkowe oderwane jest od kwestii doręczenia pozwu, ale skoro sama powódka powiązała kwestię roszczenia odsetkowego z doręczeniem pozwu, to dla ustalenia od kiedy strona pozwana pozostaje w opóźnieniu znaczenie ma termin wyznaczony na udzielenie odpowiedzi na pozew.

W rezultacie należało uznać, że datą w której roszczenie powódki stało się wymagalne jest data wcześniejsza spośród dat, w której upłynął wyznaczony stronie pozwanej termin do złożenia odpowiedzi na pozew, albo w której strona pozwana sporządziła odpowiedź na pozew. W stanie faktycznym sprawy wcześniejszą datą był dzień sporządzenia odpowiedzi na pozew (1 lipca 2021 r.) i z tym dniem roszczenie powódki stało się wymagalne, a zatem strona pozwana pozostawała w opóźnieniu z następnym dniem, to jest z dniem 2 lipca 2021r. i od takiej daty Sąd Apelacyjny zasądził odsetki od strony pozwanej na rzecz powódki na podstawie art.481§ 1 kc i art.455 kc.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny na podstawie art.386 § 1 kpc zmienił zaskarżony wyrok w wyżej opisany sposób, a w pozostałym zakresie na podstawie art.385 kpc apelację oddalił jako bezzasadną.

Sąd Apelacyjny orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego na podstawie art.98 § 1 i 3 kpc i art.391 § 1 kpc oraz § 2 pkt 7 w związku z § 10 ust.1 pkt 2 i ust.2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. z 2015 r., poz.1800 ze zm.).

Na ww. koszty złożyły się kwoty 1000 zł tytułem opłaty od apelacji powódki i 4050 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika z uwzględnieniem faktu wniesienia apelacji przez stronę pozwaną, ponieważ cofnięcie apelacji i umorzenie postępowania apelacyjnego w tym zakresie nie wpływa na obowiązek zwrotu powodowi przez stronę pozwaną kosztów postępowania apelacyjnego.

O ewentualnym zwrocie opłaty od apelacji orzeknie Sąd Okręgowy w Krakowie, na którego konto wpłynęła ww. opłata.